Iregularne migracije u Republici Srbiji sa posebnim osvrtom na krijumčarenje ljudi od strane organizovanih kriminalnih grupa
Keywords:
irregular migration, human smuggling, organized criminal groups, migrants, criminal activityAbstract
Migracioni trendovi su pretrpeli radikalne promene zbog izbijanja konflikata u Siriji, Avganistanu, Iraku, uključujući i sukobe na području Afrike. Politički, socijalni i ekonomski problemi dodatno su podstakli migracijska kretanja prema Evropi. Kako je fenomen krijumčarenja ljudi i iregularne migracije transnacionalnog karaktera, nijedna država se ne može samostalno efikasno suočiti sa ovom kriminalnom aktivnošću. Zbog svog geografskog položaja, Srbija je u većoj meri zastupljena kao tranzitna ruta za sekundarno kretanje iregularnih migranata u okviru takozvane zapadnobalkanske rute. Krijumčarenje ljudi kao oblik organizovanog kriminaliteta koji proističe iz iregularnih migracija u Srbiji vrše organizovane i kriminalne grupe sa primarnim ciljem ostvarivanja velikog profita, uz istovremeni nizak rizik od otkrivanja. Zbog mrežnog tipa organizovanosti i specijalnosti za pojedine faze krijumčarenja ljudi, određene organizovane kriminalne grupe poseduju kapacitete da samostalno krijumčare ljude od države porekla do države destinacije, što predstavlja veliku društvenu opasnost. Kao otežavajuća okolnost prilikom otkrivanja organizatora i članova ovakvih organizovanih kriminalnih grupa u Srbiji je korišćenje jezika (urdu i paštru) u međusobnoj komunikaciji članova, a za koji nema obezbeđenog zvaničnog prevođenja.
References
Bošković, M., & Banović, B. (2001). Kriminalistička metodika. Viša škola unutrašnjih poslova.
European Police Office. (2017). The EU serious and organised crime threat assessment (SOCTA).
European Police Office. (2013). The EU serious and organised crime threat assessment (SOCTA).
Europol. (2015). EU drug markets report. European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction.
European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction. (2017). Annual report.
European Commission. (2014). Izveštaj o skriningu: Poglavlje 24 – Pravda, sloboda i bezbednost (MD 46/14, 15 May 2014).
European Commission. (2015). Special Eurobarometer 423: Cyber security. European Union.
Frontex. (2018). Published analyses for the Western Balkans in 2017 and first quarter of 2018.
Frontex. (2016a). Evaluation and final report.
Frontex. (2017a). Pilot project: Creation of a European coastguard function.
Frontex. (2016b). Best practice operational guidelines for automated border control (ABC) systems.
Frontex. (2018). Risk analysis for 2018.
Frontex. (2017b). Risk analysis for 2017.
Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srbije. (2015). Procena pretnje od teškog i organizovanog kriminala.
Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Srbije. (2017). Strateška procena javne bezbednosti.
Ministarstvo unutrašnjih poslova Republike Crne Gore. (2013). Procjena pretnje od teškog i organizovanog kriminala.
Mijalković, S. (2011). Nacionalna bezbednost. Kriminalističko-policijska akademija.
Mijalković, S. (2009). Suprotstavljanje trgovini ljudima i krijumčarenju migranata – mogućnosti unapređenja bezbednosno-kriminalističke prakse nacionalnog sistema bezbednosti. Institut za uporedno pravo.
Mijalković, S., & Žarković, M. (2012). Ilegalne migracije i trgovina ljudima. Kriminalističko-policijska akademija.
Marinković, D., & Lajić, O. (2012). Kriminalistička metodika. Kriminalističko-policijska akademija.
Simonović, B. (2004). Kriminalistika. Pravni fakultet u Kragujevcu.
Shelley, L. (2014). Human smuggling and trafficking into Europe: A comparative perspective. Migration Policy Institute.
United Nations Office on Drugs and Crime. (2017). World drug report.
United Nations Office on Drugs and Crime. (2015). A short introduction to migrant smuggling.
Škulić, M. (2015). Organizovani kriminalitet. Službeni glasnik.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Authors retain copyright over their published works and grant the publisher a non-exclusive right to publish the article, to be identified as its first publisher in cases of reuse, and to distribute it in all forms and media. The articles will be distributed under the Creative Commons Attribution International (CC BY 4.0) license, unless otherwise stated.
